สาเหตุหลักเลยมาจากชอบเสิชไปเจอ Blog คนนั้น คนนู้น

ข้อความใน Blog เหล่านั้น ... มันทำให้เกิดความรู้สึกดีอย่างประหลาด

เรื่องบางเรื่อง เป็นคติสอนใจได้ดี

บางเรื่องก็ทำให้ อดอมยิ้ม ในความอารมณ์ขัน ของผู้เขียนไม่ได้ : )

ฉันเองก็เคยบ้าเห่อ เขียน ไดอารี่ออนไลน์ ต่างๆ มาตั้งแต่ สมัยมัธยมแล้วหล่ะ

แต่ก็ไปไม่รอดซักที ด้วยอาการ เบื่อง่าย และ ทำอะไร จับจด เหลือเกิ๊น - -

หวังว่าคราวนี้.. จะตั้งใจ รัก และ ศรัทธา ในความรู้สึกแรกเริ่มอันนี้ ให้นานที่สุดแล้วกันนะ : D

สำหรับ entry นี้เป็น  entry แรก ของ blog

ฉันจึงอยากพูดถึง "ความรู้สึกแรกเริ่ม" 

มันคือ "ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในครั้งแรก

เมื่อเราได้พบเจอกับสิ่งใหม่ๆ หรือ ได้ทำในสิ่งนั้นเป็นครั้งแรก"

ฉันคิดว่ามันวิเศษ และ พิเศษมากๆ เพราะไอ้ความรู้สึกแรกเริ่มเนี่ย

... มันทำให้ฉันตื่นเต้นได้ทุกครั้ง และฉันยังจำเหตุการณ์เหล่านั้นได้ดี

"เมื่อวันแรกที่ฉันได้ขึ้นเครื่องบิน"

"เมื่อวันแรกที่ฉันเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย"

"เมื่อวันแรกที่ฉันได้พบคนที่ไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อน"

"เมื่อวันที่ฉันตกหลุมรัก"

และก็รวมถึง

"เมื่อฉันได้มาเขียน blog ที่นี่ด้วยนะ" : )

บางคนไม่อยากได้สัมผัสความรู้สึกแรกเริ่ม เพราะกลัวความตื่นเต้น

แต่สำหรับฉัน "มันคือเรื่องท้าทาย" ฉันไม่เคยกลัวความตื่นเต้นเลย

ถ้าถามว่า ..ตอนนี้ฉันตื่นเต้นไหม ? ที่กำลังจะมี blog เป็นของตัวเอง

ฉันก็ตื่นเต้นนะ แต่มันไม่เท่าความรู้สึกที่ว่า "ฉันตัดสินใจทำมันได้แล้ว"

เพราะความรู้สึกแรกเริ่ม เรื่องการมี blog ของฉัน มันเกิดขึ้นมานานแล้ว

 แต่ฉันก็ไม่ได้ลงมือทำซักที

ฉันจึงรู้ว่า ความรู้สึกแค่แรกเริ่มเพียงเล็กๆ

 มันคือแรงผลักดันให้คนเรากล้าทำอะไรที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต

(การเขียนblog ก็ยิ่งใหญ่นะ มันคือความรับผิดชอบ จริงไหม ? อิอิ)

ฉันยังมีความรู้สึกแรกเริ่มกับหลายๆเรื่อง ในชีวิต ที่เกิดขึ้นมากมาย...

และฉันจะค่อยๆทำมันไปเรื่อยๆ

จนกว่า สิ่งที่เป็นแค่ความรู้สึก เหล่านั้น มันจะกลายเป็นความจริง : )

หากคุณเดินผ่านมา blog นี้ ถือว่าโชคชะตาแห่งมิตรภาพนำพาให้เรามาพบกัน

ดีใจที่ได้รู้จักคุณนะคะ : )